به چه بی اندیشم در سكوت شب تار

قلبم از تو لبریز دیده از تو سرشار

در بهار زندگی به شكفتن و زنده شدن اندیشیدیم . جویای سعادت شدیم و كوله اشتیاق به دوش گرفتیم و به دنبال هم به راه افتادیم.

توشه ای از عشق برداشتیم اما از عشق چه میدانستیم .آنچه كه ما داشتیم یك دل دریایی بود و یك سر سودایی و آن چه كه در طلبش بودیم قطره ای از بیكران پیوستن به اقیانوس عشق .خواستیم تا بتوانیم .همت كردیم و دست بر زانو زدیم و گفتیم ((یا حسین شهید))

دل ما لرزید و دیدگانمان روشن شد كه حسین (ع) چراغ هدایت است و سفینه نجات.راه را شناختیم و به راه افتادیم و در راهیم .میدانیم مقصد كجاست،میشناسیم مقصود كیست،فقط خدا یاریمان كند و پایمان نلغزد و غرور جوانی ما را به پا نكندتا میزبان این سفره سخاوت عشق شفیعمان در روز جزا باشیم .

اندیشه هایمان را به معرفت علی(ع) پربار كند تا عمل كنیم به آنچه كه می اندیشیم و می گوییم.((بار الها اگر دعوتت نبود و اگر دست یاریت را به سویمان دراز نكرده بودی دامهای شیطان برای وسوسه و تخریب كم نبود كه ((در جوانی پاك بودن شیوه پیغمبری است.))

در تفسیر فرات با استناد از ابن عباس رضی عنه الله از امام علی (ع) روایت شده است: روزی رسول خدا (ص) وارد منزل ما شدند ; در حالی كه فاطمه زهرا (ع) ناراحت و غمگین بودند.

رسول خدا فرمودند: ای نور چشمم! نگران نباش ، به راستی كه در روز قیامت از خداوند می خواهی كه حسن و حسین (ع) را به تو نشان دهد، پس در همان هنگام امام حسن (ع) در حالی كه بدنش مانند زمرد سبز شده است پا به محشر می گذارد و امام حسین (ع) در حالی كه سرش از تن جدا شده و سرش را در دست گرفته و از رگهای گردن خون می چكد پا به محشر می گذارد و می گوید: پروردگارا! ما حقمان را از كسانی كه به ما ظلم كرده اند می خواهیم .

در همان لحظه خدای تبارك و تعالی غضب می كند و به خاطر غضب خداوند، آتش جهنم و تمام فرشتگان خشمگین می شوند، سپس آتش جهنم زبانه می كشد و تمام دشمنان امام حسن و حسین (ع) را و پسران و نوه ها و خاندان آنها را با خود به جهنم می برد.

ای فاطمه (ع)! وقتی نزدیك بهشت رسیدی دوازده هزار حور العین را می بینی كه در دست آنها نیزه هایی از نور است و بر فرش هایی از نور ایستا ده اند كه آن فرش ها از طلای زرد و یاقوت سرخ است و زمینه اش از مروارید مرطوب است و روی هر فرش پار چه ای از دیبا و حریر قرار دارد كه با جواهرات مزین شده است.

سپس هنگامی كه وارد بهشت شدی ، اهل بهشت ورود تو را به یكدیگر بشارت می دهند و برای شیعیان ما روی فرش هایی از نور ،سفرهایی از گوهر مهیا میشود كه داخل آن سفر ه ها ، میوه های بهشتی قرار دارد و شیعیان و دوستان ما از آن می خورند و می نوشند ؛ در حالی كه بقیه افراد در حال حسابرسی هستند و هر چه دوستان و شیعیان ما اراده كنند به ایشان داده خواهد شد و تا ابد در بهشت جاوید خواهند ماند.

آن گاه خاندان آنان می گویند: بارالها!به راستی ما از آن ها نیستیم، پس چرا باید همراه آنان وارد جهنم شویم؟

سپس خدای تبارك و تعالی غضب می كند و می فرماید: آن ها را با صورت به آتش ببر ؛ خداوند به شعله های آتش می فرماید كه چهره های آنها را در بر گیرید و آنها را از موهای جلوی پیشانی شان بگیرید و در پایین تریین درجه جهنم بیندازید؛1   زیرا آنها دوستدار دشمنان امام حسن و امام حسین (ع) هستند و نیز دشمن دوستان ایشان بودند و راضی بودند كه پدرانشان ایشان را همراه یاران با وفایش به شهادت برسانند، پس همان لحظه صدای ناله های آن ها از میان آتش شنیده می شود.

ای فاطمه (ع)! وقتی نزدیك بهشت رسیدی دوازده هزار حورالعین را می بینی كه در دست آنها نیزه هایی از نور است و بر فرش هایی از نور ایستاد ه اند كه آن فرش ها از طلای زرد و یاقوت سرخ است و زمینه اش از مروارید مرطوب است و روی هر فرش پارچه هایی از دیبا و حریر قرار دارد كه با جواهرات مزین شده است.

سپس هنگامی كه وارد بهشت شدی،اهل بهشت ورود تو را به یكدیگر بشارت می دهند و برای شیعیان ما روی فرشهایی از نور ،سفر ه هایی از گوهر مهیا می شود كه داخل آن سفر ه ها ، میو ه هایی بهشتی قرار دارد و شیعیان و دوستان ما از آن می خورند و می نوشند ؛ در حالی كه بقیه افراد در حال حسابرسی هستند و هر چه دوستان و شیعیان ما اراده كنند به ایشان داده خواهد شد و تا ابد در بهشت جاوید خواهند ماند.

ای فاطمه (ع)! وقتی در بهشت مستقر شدی، حضرت آدم (ع) نزد تو مشرف خواهد شد و همچنین تمام پیامبران از اول تا خاتم _ كه درود خدا بر ایشان باد_نزد تو می آیند.

در وسط بهشت (فردوس) دو مروارید زرد است كه در آن قصرهای زیادی است و در هر كدام هفتاد هزار اتاق است .منازل سفید همان منازل ما و شیعیان ما است و مروارید زرد ،منازل حضرت ابراهیم (ع)_كه درود خدا بر ایشان باد _ است 2.

1.همان،ص54.

2.بحار،ج8،ص172_171،حدیث116.

سلام بر تو ای ابا عبدالله ، سلام بر تو ای فرزند رسول خدا ، سلام بر تو ای فرزند امیر المومنین و فرزند سید اوصیاء ، سلام بر تو ای فرزند فاطمه زهرا سیده زنان اهل عالم  ، سلام بر تو ای كسی كه از خون پاك تو و پدر بزرگوارت خدا انتقام می كشد و از ظلم و ستم وارد بر تو دادخواهی می كند ، سلام بر تو و بر ارواح پاكی كه در حرم مطهرت با تو مدفون شدند  بر جمیع شما تا ابد از من درود و تحیت و سلام خدا باد تا من هستم و شب و روز در جهان بر قرار است ای ابا عبدالله هر آینه بزرگ است سوگ تو بزرگ است مصیبت تو بر ما شیعیان و تمام اهل اسلام سخت و عظیم است و ناگوار و دشوار است و مصیبت بزرگ در آسمانها بر جمیع اهل آسمانها سخت و دشوار است پس خدا لعنت كند امتی كه بنیاد كردند اساس ظلم و ستم را بر شما اهل بیت رسول  و خدا لعنت كند امتی را كه شما را از مقام و مرتبه (خلافت) خود منع كردند و رتبه ای كه خدا مخصوص به شما گردانیده بود از شما گرفتند و خدا لعنت كند امتی را كه شما را مقتول ساختند و خدا لعنت كند آن مردمی را كه از امرای ظلم و جور برای قتال با شما تمكین و اطاعت كردند.

من به سوی خدا و شما از آن ظالمان و پیروان و دنباله رو آنها بیزاری می جویم ای ابا عبدالله من تا قیامت صلحم با هر كه با شما صلح است و در جنگ و جهادم با هر كه با شما در جنگ است خدا لعنت كند آل زیاد پسر ابی سفیان و آل مروان حكم را و خدا لعنت كند همه بنی امیه را و خدا لعنت كند پسر مرجانه را و خدا لعنت كند عمر سعد را و خدا لعنت كند شمر را و خدا لعنت كند گروهی را كه اسبها را زین و لگام كردند و نقاب بستند و برای جنگ با تو مهیا گشتند. 

پدر و مادرم فدای تو باد تحمل مصیبت بر من سخت دشوار است پس در خواست می كنم از خدایی كه مقام تو را بلند و گرامی داشت و مرا هم به واسطه دوستی تو عزت بخشید كه روزی من گرداند تا با امام منصور از اهل بیت (ص) خون خواه تو باشم .

پروردگارا مرا به واسطه محبت و شفاعت حضرت حسین نزد خود در دنیا و آخرت وجیه و آبرومند گردان ای ابا عبدالله من به درگاه خدا تقرب می جویم و به درگاه رسولش و به نزد حضرت امیر المومنین و حضرت فاطمه و حضرت حسن و به تو و به دوستی تو و بیزاری از كسانی كه اساس و پایه ظلم را بنیاد نهاد و بنیاد نهاد بر آن ساختمانش را و روا داشت ستم و بیدادش را بر شما و بر پیروان شما بیزاری میجویم به در گاه خدا و به سوی شما از آنها تقرب می جویم و به سوی خدا .